نشسته بودم کف یه اتاقه خالی، یه جایی شبیه اتاق
خودم با این تفاوت که فقط تخت خوابم توش بود. گفتن این که واقعا اونجا بودم
یا نه واقعا یه کم سخته ولی بهرحال ...
زانوهام بغل کرده بودم، بدون اینکه جسمی داشته
باشم، حتی نمی تونستم بلند شم بیرون این اتاق در بسته را ببینم. سقف قرمز شده بود، انگار که اونو با خون خودم رنگ زده بودن ...
آروم بودم ولی انگار هر
لحظه قراره بود همه چی رو سرم خراب شه و منم قرمز کنه ( مثل آهنگ Baton Sparks )
تنها چیز دیگه ای که بجز دیوارای سفید دورم دیده
میشد، یه سری خط بی معنی بود که همین طوری داشت شُره می کرد ...
My First Painting
- خواب دیدن باعث میشه که بفهمم نا خودآگاهم بهتر از همه می تونه اوضاع و احوالم برام ترسیم کنه
-Hint: Rachmaninoff - Prelude in C
Sharp minor, Op. 3 No. 2
آره، خوب ترسیم می کنه. اما کاش جز ترسیم کردن به حل قضیه هم کمک می کرد
ReplyDelete